پاسخ علامه حکیمی به کسانی که علی را ثروتمند معرفی کرده اند

ابوالفضل شریعتمداری | اجتماعی ،‌ برگزیده ،‌ تلویزیون | ۱۳:۱۲ ۱۳۹۷/۰۶/۳۰

آقای پناهیان در سخنرانی شب عاشورای امسال در مسجد دانشگاه امام صادق در بخش هایی از سخنان خود با نقل روایتی از اموال امام علی می گوید

«طلحه و زیبر گفتند علی بن ابی طالب پول ندارد می خواهد خلیفه شود. امیر المومنین علی علیه السلام دستور داد به عمالش که پولهای من را که دستتان است و دارید با آن کار می کنید بیاورید. یک تپه ای از پول نقد شد.»

و در جای دیگر خطاب به حاضرین با طرح پرسشی بلاغی و یک استفهام انکاری می گوید:

 «حضرت علی باغهایی که درست کرد،‌ چاههایی که کند، کشاورزی ای که می کرد، پولی که به دست می آورد به اندازه نیازش بود یا بیش از نیازش؟»

گویا علامه حکیمی سالیان پیش که در دایره المعارف حدیث الحیاه از اقتصاد اسلامی می نوشت این روزها را می دید که کسانی بر سر منبر رسول خدا برای توجیه اشرافیت مذهبی چهره نورانی علی ع را نیز هزینه خواهند کرد، که این گونه پاسخ داده بود:

 «و از جمله انفاقهاى گرانبار امیر المؤمنین «ع» به مردم نیازمند و کمک رسانى به آنان چنین است که در منابع حدیث و تاریخ آمده است:

«درآمد على «ع» چهل هزار دینار بود، او همه را صدقه قرار داد (و وقف کرد) و #شمشیرش‏ را فروخت و فرمود: لو کان عندی عشاء ما بعته اگر خوراک شام را می داشتم آن را نمی فروختم».

و از غفلت است که این موضوع با عنوان «کثره مال امیر المؤمنین فراوانى مال امیر المؤمنین» یاد شود، یا بگویند که آن امام مال فراوان داشته است، که در آن صورت براى #اشخاص_بى_اطلاع این توهّم پیش آید، که او این اموال را براى خود نگاه می داشت و آنها را صرف‏ #معیشت و #رفاه گرایى خود و نزدیکانش مى‏کرد.

و این امر دستاویزى فراهم سازد براى نیکو جلوه دادن تکاثر و ثروتمندى. و حق آن است که گفته شود: «انفاق گرانبار امیر المؤمنین» یا «#زهد بسیار او» یا «#فقر اختیارى او» یا «اهتمام شدید او به بى‏نیاز کردن مردم و زدودن فقر از اجتماع» و نظایر اینها.

آن مال چگونه می تواند عنوان مالدارى وافر داشته باشد، در صورتى که دارنده آن شمشیرش را می ‏فروشد و می ‏گوید: «اگر خوراک شام را می داشتم آن را نمی فروختم»؟ پس امیر المؤمنین «ع» مال را براى انفاق به دست می آورد نه براى نگاه داشتن و ذخیره کردن و بهره‏مند شدن.

______________________________
🔗أنَّهُ کَانَتْ غَلَّهُ عَلِیٍّ أَرْبَعِینَ أَلْفَ دِینَارٍ فَجَعَلَهَا صَدَقَهً وَ أَنَّهُ بَاعَ سَیْفَهُ وَ قَالَ لَوْ کَانَ عِنْدِی عَشَاءٌ مَا بِعْتُهُ

(۱) «بحار» ۵۰/ ۲۶۴ و ۲۸۲٫
(۲) «سفینه البحار» ۲/ ۵۵۸٫

بدون دیدگاه | مشاهده نظرات
نظرات
بدون دیدگاه برای این مطلب ثبت شده است.

مطالب برگزیده

پاسخ علامه حکیمی به کسانی که علی را ثروتمند معرفی کرده اند

آقای پناهیان در سخنرانی شب عاشورای امسال در مسجد دانشگاه امام صادق در بخش هایی از سخنان خود با نقل روایتی از اموال امام علی می گوید

«طلحه و زیبر گفتند علی بن ابی طالب پول ندارد می خواهد خلیفه شود. امیر المومنین علی علیه السلام دستور داد به عمالش که پولهای من را که دستتان است و دارید با آن کار می کنید بیاورید. یک تپه ای از پول نقد شد.»

پناهیان و اندیشه ای که ضد خود را تولید می کند

سخنرانی شب گذشته پناهیان در تشویق جوانان حزب الله به سرمایه گذاری اقتصادی، محتوای ناقص الخلقه عبارتهای ماکس وبر در کتاب «اخلاق پروتستان و روح سرمایه داری» بود.

علی علیزاده، گفتمان امنیت ملی و ذبح عدالت و آزادی

علی علیزاده اولین نفری نیست که در خارج از کشور با گفتمان #امنیت_ملی و #استقلال در ردای دفاع از جمهوری اسلامی در آمده است. در جمع ایرانیان #وطن_فروش و دولت های #ضد_انسانی غربی که ایران را تحریم کرده اند و با ابزار رسانه ای قدرتمندشان این را در اذهان برخی از غرب پرستان ایرانی و قاطبه ملل غربی جا انداخته اند که جریمه دسته جمعی ایرانیان حق آنهاست و حمله نظامی و تجزیه #کشورهای_منطقه تنها راه سر به زیر کردن دولت های اقندار گرای خاورمیانه است،‌ دفاع از استقلالِ کشور و سیاست های خارجی ایران یک عکس العمل و #واکنش_انسانی و در عین حال شجاعانه و وطن دوستانه است.

این صدای پر بغض و اندوه کارگر هفت تپه است

در دو راهی ممیزی و تبدیلش به گزارشی رسمی یا انتشار بی‌کم و کاستش روی نت، دومی را انتخاب کردم. شاید کمتر دیده شود اما حداقل صدای آنها که رسانه‌ای ندارند بریده نمی‌شود.

یادآوری سخنان اعتدالیون در زمان انتخابات

ویدیوهای یادآوری سخنان ظریف،‌ جهانگیری و روحانی و سایر حضرات اصلاح طلب و اعتدال در زمان انتخابات ریاست جمهوری نه به هدف حمله به دولت روحانی و نه به هدف تحقیر سیاست های اقتصادی شکست خورده و یا سیاست های خوار و خفیف کننده دولت در عرصه بین الملل…

مبارزه با مفسدین اقتصادی؛ وقتی دادستان هم مفسد از کار در آمد

مبارزه با مفسدین اقتصادی؛ وقتی دادستان هم مفسد از کار در آمد

اردیبهشت ۱۳۶۳ – تهران احمد پروین گفت که برادرش محمد خواسته عصر به خانه‌شان برویم. من، احمد، محسن و یکی دوتای دیگر رفتیم. محمد گفت: – آقای نخست‌وزیر دستور داده برای مبارزه با مفاسد اقتصادی، یه ستاد تشکیل بشه تا جلوی دزدی‌ها رو بگیره. قراره این ستاد که زیرنظر دادستان تهران کار می‌کنه، اول دزدهای […]